Jong geleerd
Hij is in Groningen opgegroeid, maar daar hoor je helemaal niks van. En hij lijkt wat ouder dan de 26 jaar, die hij nu op deze aardbol rondloopt. Dat komt misschien ook wel door het gevoel dat hij mij geeft. Ik heb echt het idee dat hij weet waarover hij het heeft. Op zo’n jonge leeftijd al. ‘Mijn opa en mijn vader hadden een modulair bouwbedrijf. Ik dacht als jong ventje al: daar wil ik aan meedoen. Veel gesprekken die aan de keukentafel plaatsvonden, heb ik meegekregen. Die hebben me zo veel geleerd.’ Ze zeggen weleens: ‘jong geleerd is oud gedaan’. In het geval van Lodewijk geldt: ‘piepjong geleerd is jong gedaan’. Ja, zo kan het natuurlijk ook.
Hans van Putten
Een aantal maanden geleden kwam Hans van Putten bij Lodewijk in beeld. ‘Mijn vader kende Hans al en daardoor was het lijntje zo gelegd.’ Hans heeft veel ervaring in de recreatie- en leisurebranche. Met zijn bedrijf Hans-Advies timmert hij al jaren aan de weg. Lodewijk weet waarom Hans en hij zo goed met elkaar door één deur kunnen. ‘Ik had al een jaar ervaring in het verkopen van mantelzorgwoningen. Wat mij opviel is dat die branche wemelt van de cowboys. Ze verkopen mooie praatjes en stellen de mensen tijdens het uitrollen van het project teleur. Dat gaat er bij mij niet in. En bij Hans ook niet. Daarom hebben we besloten dat wij het samen gaan doen. Op een eerlijke manier.’
Naest Living
Zo heet hun bedrijf. Naest Living helpt families aan een comfortabele mantelzorgwoning. Lodewijk heeft zijn mening over de sector: ‘Mantelzorg begint vaak klein, maar kan steeds intensiever worden. Ouders willen graag zelfstandig blijven wonen, terwijl kinderen of familieleden juist dichtbij willen zijn. Een mantelzorgwoning kan daarin een mooie oplossing zijn, maar brengt ook veel vragen met zich mee.’ Hij neemt nog een slok koffie en gaat dan verder: ‘Deze vragen krijg ik vaak. Wat kost een woning? Kan het op ons erf? Wat mag van de gemeente? Hoelang duurt het? En is het technisch allemaal mogelijk? Voor mij is het dagelijkse kost en daardoor niet zo spannend meer. Het gaat er mij om dat ik de wensen van de mensen op een juiste manier vertaal naar hun woning. En het liefst overtref ik hun verwachtingen. Tijdens het proces, tijdens het bouwtraject en met het eindresultaat.’
Drie pakketten
Omdat iedereen anders is, hebben Hans en Lodewijk drie standaard pakketten bedacht: Naest Basis, Naest Compleet en Naest Zorgeloos. ‘Bij ons kan iedereen kiezen om bepaalde dingen zelf te doen. Opdrachtgevers kunnen bij ons alleen de woning kopen en laten plaatsen. Maar ze kunnen ook de hele mikmak afnemen inclusief het grondwerk, het aanvragen van de nutsvoorzieningen en het hele vergunningentraject. Het is echt van niks moet en alles kan.’
Geen woning hetzelfde
Volgens Lodewijk beginnen de meeste trajecten aan de keukentafel. Daar worden de mogelijkheden besproken, maar ook de herinneringen opgehaald. Soms maakt een project veel emoties los. ‘Er vloeien best vaak tranen. Van geluk en van verdriet. En dat is logisch. Sommige mensen zijn verdrietig omdat ze hun huis noodgedwongen moeten verlaten. Andere zijn superblij met de verhuizing naar de door hun ontworpen mantelzorgwoning.’ Bij Naest Living gaan en kijken ze vaak verder dan de concurrenten. ‘Als iets echt niet kan, dan hoor je het meteen. Maar meestal is er veel meer mogelijk dan je denkt. We nemen regelmatig mensen mee naar de fabriek in Nederland. Wil je een gele keuken, dan krijg je een gele keuken. En wil je dat we de verhuizing voor je regelen of de mantelzorgwoning gemeubileerd opleveren? Dan doen we dat ook. Jij vraagt, wij draaien. Dat is een beetje ons motto.’
Het Ondernemershuis
Hans komt er ook even bij. Ze zitten daar mooi. Op de eerste verdieping van het Ondernemershuis. Hans zit er nu bijna 6 jaar. ‘Thuiswerken is niets voor mij. Ik wilde een lekkere plek om rustig te kunnen werken. En die heb ik hier gevonden. Het is toch net een soort studentenpand? Het heeft uitstraling, vind je niet?’ Ik ben het met hem eens. Lodewijk is bijna nooit in Kampen. Hij is vooral onderweg. Hij zit vaker achter een keukentafel dan achter een bureau. Gewoon bij de mensen thuis. Hij vindt het Ondernemershuis wel een fantastische plek. ‘Het is een heerlijke plek om te werken. Maar ik ben ook onder de indruk van Kampen. Wat een mooie stad is dat zeg.’ Als ik buiten loop, kijk ik wat bewuster om me heen. Kampen is inderdaad mooi, schiet door mijn gedachten. Even later in de auto denk ik nog even aan Lodewijk. Wat een goeie gast is dat zeg. Slechts 26 lentes jong. Aan alles merk je dat hij mensen wil helpen met hun mantelzorgwoning. Eerlijk en transparant, zoals het hoort. Als ik er ooit aan toe ben, ga ik hem bellen. Want zoals je weet, de meeste trajecten beginnen aan de keukentafel…
