Ik heb niets met geschiedenis. De man die tegenover me zit des te meer. Het is Herman Broers. Een geboren Fries, die heel veel heeft met de geschiedenis van het mooie Kampen. Op zijn 17e streek hij er neer om journalistiek te studeren. Na het behalen van zijn diploma studeerde hij geschiedenis aan de Vrije Universiteit van Amsterdam. Hij kan machtig mooi vertellen. Het hele interview hang ik aan zijn lippen.
Militaire dienst
Eigenlijk hoefde Herman niet in dienst. Met 3 oudere broers had hij normaal gesproken vrijstelling. Maar omdat ze alle 3 werden afgekeurd, moest hij toch. ‘Mijn journalistieke achtergrond kwam me goed van pas. Ik kreeg de kans om daar een tijdschrift te runnen: het landelijke vrijetijdsblad voor militairen. Voor de landmacht, de luchtmacht, de marine en de marechaussee. Na mijn dienstplicht bleef ik dat doen. Defensie was dus mijn eerste opdrachtgever als freelance journalist.’ Samen met vriend en compagnon Wilfried Vonk schreef Herman als zelfstandig persbureau Broers & Vonk voor de eerste redactie van Weekkrant De Brug in Kampen. ‘De eerste jubileumspecial van De Brug hebben wij in 1997 geschreven. Dat was een beste klus, maar geweldig om te doen.’
Eigen bedrijf
Herman vertelt er trots over. ‘We hadden maar zo 11 man personeel, waaronder 2 fotografen. Er kwam van alles op ons pad. We waren correspondent voor het ANP, vormden tijdschriftredacties, schreven artikelen en brachten dingen landelijk in het nieuws.’ Broers & Vonk werkte als publiciteitsbureau mee aan het opzetten van de eerste editie van Kerst in oud Kampen (KIOK). Ventura zocht landelijke publiciteit en wij konden leveren. Dat hebben we enkele jaren voor ze gedaan.’ Na 2000 nam het aantal kranten drastisch af. Herman weet het nog goed. ‘We moesten afbouwen. Het kon niet anders. In eerste instantie hadden we nog genoeg werk voor 5 medewerkers. Maar uiteindelijk bleven we weer met z’n tweeën over. En in 2016 zijn we ieder onze eigen weg gegaan.’
Dokter Kolff
Als ik aan Herman vraag wat hij het leukst vindt om te doen, beginnen zijn ogen te stralen. ‘Het is geweldig om tijdschriften te maken en boeken te schrijven en uit te geven. Mijn eigen boeken, maar ook die van anderen. Daar geef ik ook lezingen over. In het Nederlands, in het Fries of in het Engels. En voor het schrijven van historische artikelen mag je me ’s nachts wakker maken. Dat vind ik zo mooi.’ Als historisch auteur heeft hij de biografie van Dokter Kolff, de uitvinder van de kunstnier, geschreven. ‘Dat heeft me zo veel opgeleverd. In 2003 heb ik samen met dokter Jacobze de Willem Kolff Stichting opgericht. Ik geef nog steeds lezingen over Dokter Kolff. Zelfs internationaal.’
Blauw Haar
Kampen was ooit een levendige studentenstad met twee (theologische) universiteiten en vier hbo-opleidingen. In ‘Blauw Haar’ heeft Herman het wel en wee van de academiestad tussen 1976 en 2004 opgeschreven. Hij heeft hiervoor zo’n 120 mensen geïnterviewd. ‘In dat boek staat echt een mooi stukje geschiedenis van Kampen beschreven. Weet je waar ik trouwens heel goed op ga? Als het lukt om geldschieters voor bepaalde projecten te vinden. Bijvoorbeeld voor zo’n boek als Blauw Haar. Onderzoeksgelden werven voor een mooi en waardevol historisch boek. Op die manier kun je er namelijk echt iets van maken.’
Marcel Kalter ontmoet de ondernemers van Ondernemershuis Kampen. Zij vertellen hoe het Ondernemershuis hen helpt bij het ondernemen. Want dat is natuurlijk voor elke ondernemer anders.
Het Ondernemershuis Kampen
Hoewel hij geen geboren Kampenaar is, heeft Herman iets met Kampen. ‘Deze stad is zo mooi en uniek in heel veel dingen. Kampen heeft geschiedenis. Mijn hele netwerk ligt hier. Ik ben ooit naar Scherpenzeel in Friesland verhuisd, omdat we ruimte wilden. Die hadden we in de Molenstraat niet, wel in Zuid-Friesland. Met mijn linkerbeen sta ik in Friesland, maar met mijn standbeen sta ik nog steeds in Kampen. Daarom heb ik gekozen voor het Ondernemershuis als plek om te werken. Een heerlijke flexibele werkplek. Alles lekker op loopafstand. Ik ben zo blij dat ik Peter en Mark in het verleden bij elkaar heb gebracht. Want zo is het Ondernemershuis ontstaan. Met een paar andere ondernemers was ik bij de eerste huurders van Mark. En we zijn hier niet weg te slaan. Dat zegt toch genoeg?’
De toekomst
Herman hoeft zich niet te vervelen. Hij is op dit moment hoofdredacteur van het Historisch tijdschrift Fryslân, voorzitter van de Historische Vereniging voor de IJsseldelta ‘Jan van Arkel’ in Kampen en coördinator van de redactie van zowel de Kamper Almanak als het Historisch Tijdschrift van de vereniging. ‘Mijn toekomst? Ik wil geschiedenisverhalen in allerlei vormen blijven brengen. Als schrijver, historicus en verteller. Dan blijven de verhalen leven en tastbaar voor de volgende generaties.’ Als ik in mijn auto zit, denk ik nog even terug aan ons gesprek. Had ik vroeger op school maar zo’n leraar geschiedenis als Herman, schiet door mijn hoofd. Dan had ik het vak waarschijnlijk veel interessanter gevonden. Want dit is een inspirerende man met een indrukwekkende nalatenschap. Daar zorgt-ie wel voor. Kijk maar eens op zijn website hermanbroers.nl.
